Pakiety szybowe:
rodzaje i parametry techniczne

Zestawienie budowy i właściwości pakietów szybowych stosowanych w Polsce — od klasycznego zestawu dwuszybowego po nowoczesne rozwiązania trzyszybowe z wypełnieniem kryptonowym.

Czym jest pakiet szybowy

Pakiet szybowy to hermetyczny zestaw złożony z dwóch lub trzech tafli szklanych oddzielonych ramką dystansową i wypełnionych gazem szlachetnym — argonem lub kryptonem. Ramka peryferyjna zapewnia szczelność komory gazowej przez cały okres eksploatacji, który producenci szacują na 20–25 lat bez utraty właściwości cieplnych.

W odróżnieniu od szyby zespolonej starszej generacji, nowoczesny pakiet zawiera co najmniej jedną powłokę niskoemisyjną (Low-E) naniesioną metodą magnetronową na jedną z wewnętrznych powierzchni szkła. Powłoka ta ogranicza emisję promieniowania cieplnego w zakresie podczerwonym, co bezpośrednio przekłada się na wartość współczynnika Ug.

Pakiet dwuszybowy

Pakiet dwuszybowy (2+1, oznaczany też jako DGU — Double Glazing Unit) składa się z dwóch tafli i jednej komory gazowej. Jest to nadal najczęściej stosowane rozwiązanie w budownictwie wielorodzinnym i komercyjnym, gdzie kompromis między kosztem a izolacyjnością jest kluczowy.

Parametry typowego pakietu dwuszybowego 4-16-4 Ar

Ug = 1,0 W/(m²K) | g = 0,62 | LT = 80% | Rw = 30–33 dB przy standardowych grubościach szkła 4 mm i komorze 16 mm wypełnionej argonem.

Zwiększenie szerokości komory powyżej 16 mm nie przynosi proporcjonalnych korzyści cieplnych — konwekcja gazu zaczyna dominować nad przewodzeniem ciepła. Optymalna szerokość komory argonowej mieści się w przedziale 12–18 mm.

Pakiet trzyszybowy

Pakiet trzyszybowy (TGU — Triple Glazing Unit) dodaje środkową taflę szklaną, tworząc dwie komory gazowe. Konstrukcja ta umożliwia osiągnięcie wartości Ug na poziomie 0,4–0,6 W/(m²K), co odpowiada wymaganiom dla budynków pasywnych zgodnie z kryteriami Passivhaus Institut.

Wadą zestawu trzyszybowego jest wyższy ciężar własny — o 30–45% większy niż dwuszybowego przy tych samych wymiarach — co wymaga wzmocnienia okuć zawiasowych i może ograniczać maksymalne gabarytowe rozmiary skrzydeł. Przepuszczalność światła spada do 65–72%, co bywa odczuwalne w pomieszczeniach z małą powierzchnią okienną.

Wypełnienie argonem vs kryptonem

Argon (Ar) jest stosowany powszechnie ze względu na niską cenę i dostępność — stanowi ok. 1% składu atmosfery. Jego przewodność cieplna wynosi 0,0177 W/(m·K), czyli o ok. 34% mniej niż powietrze.

Krypton (Kr) przewodzi ciepło ok. 2,5 razy słabiej od argonu (0,0087 W/(m·K)). Umożliwia zmniejszenie szerokości komory do 8–12 mm bez utraty efektu izolacyjnego, co jest istotne przy pakietach przeznaczonych do cienkich profili. Koszt gazu jest jednak znacząco wyższy.

Powłoki niskoemisyjne Low-E

Powłoka niskoemisyjna (zwana też powłoką selektywną) wpływa na dwie wielkości:

  • Emisyjność ε — określa zdolność szyby do emitowania promieniowania cieplnego. Szkło float ma ε ≈ 0,89; szkło z powłoką Hard-Coat osiąga ε ≈ 0,15, a Soft-Coat ε ≈ 0,02–0,04.
  • Współczynnik g — powłoki selektywne redukują g do 0,35–0,45, co ogranicza nagrzewanie wnętrza przez promieniowanie słoneczne latem.

Na rynku polskim dominują powłoki Soft-Coat nanoszone metodą magnetronową w próżni (PVD). Są bardziej wrażliwe na uszkodzenia mechaniczne, dlatego montuje się je zawsze od strony komory gazowej, a nie na zewnętrznej powierzchni szkła.

Ramki dystansowe i mostek termiczny

Standardowe ramki aluminiowe tworzą mostek termiczny wzdłuż obrzeża pakietu, co prowadzi do obniżenia temperatury krawędzi szyby zimą i ryzyka skraplania się pary wodnej. Zjawisko to mierzy się liniowym współczynnikiem przenikania ciepła ψ (psi).

Ramki ciepłe (termicznie rozdzielone) wykonane z tworzywa sztucznego wzmocnionego włóknem szklanym (np. TGI, Swisspacer Ultimate) obniżają ψ z ok. 0,06–0,08 W/(m·K) do 0,03–0,04 W/(m·K). W oknie o standardowym wymiarze 1,23 × 1,48 m (wzorcowe okno wg PN-EN 14351-1) różnica w ciepłej ramce przekłada się na poprawę Uw o ok. 0,05–0,10 W/(m²K).

Parametry akustyczne pakietu szybowego

Wskaźnik izolacyjności akustycznej właściwej Rw wyznacza się według PN-EN ISO 717-1. Dla standardowego pakietu 4-12-4 Ar wynosi ok. 29 dB. Poprawa tłumienia hałasu wymaga zastosowania szyb o różnych grubościach (tzw. dyssymetria masy) lub laminowania jednej tafli folią PVB.

Konfiguracja pakietu Ug [W/(m²K)] g [—] Rw [dB] Masa [kg/m²]
4-12-4 Ar (standard) 1,1 0,62 29 20
4-16-4 Ar Low-E 1,0 0,60 30 20
4-16-4 Ar Low-E (Soft-Coat) 0,7 0,50 30 20
4-14-4 Kr Low-E 0,5 0,48 30 20
4-12-4-12-4 Ar Low-E (TGU) 0,6 0,50 33 30
6-12-6.4 lam Ar Low-E 1,0 0,55 38 30
6.8 lam-12-8.8 lam Ar Low-E 1,0 0,45 48 39

Źródło: normy PN-EN ISO 10077-1 i PN-EN ISO 717-1. Wartości orientacyjne — rzeczywiste wyniki zależą od producenta i ramki dystansowej.

Wymagania Warunków Technicznych 2024

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa w sprawie warunków technicznych (z uwzględnieniem nowelizacji z 2021 i 2023 r.) określa, że od 1 stycznia 2021 r. maksymalny dopuszczalny Uw dla okien w budynkach mieszkalnych w Polsce wynosi 0,9 W/(m²K). Wartość ta odnosi się do całego wyrobu (okna), nie samego pakietu.

Pakiet dwuszybowy Soft-Coat z argonem w oknie z 6-komorowym profilem PVC umożliwia osiągnięcie Uw na poziomie 0,7–0,8 W/(m²K) przy standardowych proporcjach ramy do szyby.

Źródła zewnętrzne: Passivhaus Institut, NFOŚiGW — Program Czyste Powietrze.